Muzeum regionalne w Dobrušce

Główny budynek muzeum – ekspozycje historyczne, mykwa i synagoga

Główny budynek muzeum znajduje się w domu nr 45 przy placu Šubertovo náměstí. Trasa zwiedzania składa się z trzech części. Pierwsza przedstawia znaczące postacie z historii Dobruški, po której następuje kluczowa opowieść Příběh města Dobrušky. Opowiada ona o dziejach miasta i regionu od najdawniejszych czasów prehistorycznych aż po współczesność. Zakończenie należy do Příběhu dobrušské obce židovské, którego częścią jest także unikatowa mykwa – żydowska rytualna łaźnia oczyszczająca. Zwiedzanie kontynuowane jest we wnętrzu synagogi, gdzie odwiedzający zapoznają się z historią Żydów z Dobruški.

Dom rodzinny F. L. Věka

Około 50 metrów od rynku stoi dom rodzinny Františka Vladislava Heka. Biały domek z gontowym dachem i drewnianą galerią przybliża życie na początku XIX wieku. W izbie mieszkalnej zobaczycie zabytkowe ręcznie malowane meble, malowidła na szkle, kołowrotek lub loučník. Następnie znajduje się sklep kupiecki z prezentacją towarów i wyposażenia sprzedawanych wówczas. Na szczególną uwagę zasługują przede wszystkim drewniane uchwyty do wag w kształcie syren, które pochodziły z majątku Heka i pojawiły się także w serialu telewizyjnym F. L. Věk. Częścią ekspozycji jest również dawna czarna kuchnia z kotłem, naczyniami oraz rzeźbionym ulem – klocem.

Lapidarium ogrodowe

Za domem rodzinnym F. L. Věka znajduje się kompleks Lapidarium Ogrodowego, w którym zgromadzono kamienne zabytki uratowane podczas badań Dobruški i okolic lub podarowane przez znalazców. Wśród eksponatów znajdują się na przykład fragmenty historycznych krzyży i nagrobków, kamienne słupki graniczne, kamienna misa czy portal domu mieszczańskiego. Lapidarium przypomina więc o drobnych zabytkach, które w przeciwnym razie mogłyby stopniowo zniknąć z krajobrazu i przestrzeni publicznej.

Wieża ratuszowa 

Wieża ratuszowa jest dominantą placu F. L. Věka i jednym z symboli Dobruški. Na galerię na wysokości 45 metrów prowadzą 124 schody, a nagrodą za wejście jest widok na miasto, Podorlicko i Góry Orlickie, a przy dobrej widoczności także na Karkonosze. Za strefą wejściową znajduje się stała ekspozycja Mládí Františka Kupky, który co prawda urodził się w sąsiednim Opočně, lecz dzieciństwo i młodość spędził właśnie w Dobrušce. Można zobaczyć jego najwcześniejsze dzieła, portret ojca Kupki, panoramiczny obraz Dobruški lub szyld z motywem konika. Podczas wspinaczki można obejrzeć także ekspozycję poświęconą średniowiecznemu prawu gardłowemu, twórczości dobrušskiego kronikarza Aloisa Beera oraz zabytkowy mechanizm zegarowy.

Geografia wojskowa

W historycznej willi Rýdla, zaprojektowanej przez architekta Jana Kotěrę, na poddaszu znajduje się ekspozycja Vojenská geografie. Przybliża rozwój geografii wojskowej, tworzenie map, urządzenia i pomoce używane przez geografów wojskowych oraz sposoby zabezpieczenia wojsk. Poznacie również wybitne postacie tej dziedziny oraz historię Wojskowego Urzędu Geograficznego i Hydrometeorologicznego w Dobrušce. Ekspozycję otwarto w 2018 roku z okazji 100. rocznicy powstania Służby Geograficznej Armii Republiki Czeskiej.

Dom Františka Kupki

Samodzielna ekspozycja Dům Františka Kupky powstała w 2021 roku z okazji 150. rocznicy urodzin światowej sławy malarza. Znajduje się w dwóch autentycznych pomieszczeniach, w których rodzina Kupki mieszkała w latach 1882–1892, i prowadzi zwiedzających przez jego życie i twórczość – od dzieciństwa w Opočně i Dobrušce, poprzez studia w Jaroměřu, Pradze i Wiedniu, aż po wyjazd do Paryża. Do najciekawszych eksponatów należy oryginał akwareli Skály v Bretani z 1905 roku. Druga część przedstawia twórczość Kupki podczas I wojny światowej, jego działalność w legionach oraz udział w powstaniu niepodległej Czechosłowacji. Zakończenie poświęcone jest jego przejściu do twórczości abstrakcyjnej. W domu znajduje się także strefa edukacyjno-rozrywkowa przeznaczona dla dzieci i dorosłych.

Cmentarz żydowski

Muzeum regionalne zarządza również cmentarzem żydowskim, który założono w Dobrušce w 1675 roku. Najstarsze zachowane nagrobki pochodzą z 1688 roku i upamiętniają historię tutejszej gminy żydowskiej. W pierwotnej części cmentarza zachowały się nagrobki typu steli z hebrajskimi inskrypcjami. Ciekawostką jest także wspólny grób żydowskich żołnierzy armii austriackiej, którzy polegli w bitwie pod Náchodem w 1866 roku. W 1881 roku cmentarz został znacznie rozbudowany.